Standardy Ochrony Małoletnich
Zasady bezpiecznego kontaktu personelu z dzieckiem-pacjentem
Jesteś dla nas ważny! - czyli co robimy, aby dzieci czuły się u nas jak najlepiej.
Jesteś tu, ponieważ wymagasz lub potrzebujesz naszej pomocy. W naszej placówce pracują lekarze, pielęgniarki, ratownicy, psycholodzy, terapeuci a także cała masa innych specjalistów, którzy chcą pomagać dzieciom. W naszej pracy kierujemy się różnymi zasadami i nie wszystkie dotyczą tylko leczenia. Te, które czytasz, są skierowane do dzieci. Wyjaśnimy Ci w nich, co będziemy robić, abyś czuł/a się dobrze jako nasz pacjent.
Standardy Ochrony Małoletnich – to zasady wprowadzane w instytucjach, organizacjach, placówkach, które świadczą usługi na rzecz dzieci, pracują z dziećmi i/lub w których dzieci przebywają bez opieki rodziców/opiekunów prawnych (oświata, placówki pobytu stałego, turystyka, pomoc humanitarna etc.) w celu ochrony dzieci przed krzywdzeniem.
Pod bezpłatnym numerem 116 111 oraz na stronie 116111.pl możesz porozmawiać o wszystkim: o przyjaźni, miłości, dojrzewaniu, kontaktach z rodzicami, rodzeństwem, problemach w szkole czy emocjach, których doświadczają. Gdy czują się dyskryminowane, kiedy doświadczają przemocy lub są jej świadkiem. Rzecznik Praw Dziecka prowadzi darmowy, całodobowy Dziecięcy Telefon Zaufania pod numerem 800 12 12 12.
wersja dla dorosłych
We wszystkich działaniach podejmowanych wobec dziecka - pacjenta kierujemy się dobrem dziecka i jego najlepszym interesem. Dziecko - pacjent jest zawsze podmiotem naszych poczynań. W każdej interakcji z dzieckiem bierzemy pod uwagę jego wiek, sytuację medyczną, możliwości poznawcze i indywidualne potrzeby.
W kontakcie z dzieckiem - pacjentem i jego rodzicami lub opiekunami zachowujemy:
- życzliwość, empatię i szacunek,
- wrażliwość kulturową,
- postawę nieoceniającą.
ZASADY ZAPEWNIAJĄCE BEZPIECZNE RELACJE MIĘDZY MAŁOLETNIM A PERSONELEM
Personel ma obowiązek zapewnić dziecku bezpieczeństwo fizyczne oraz psychiczne, zachowanie granic i poszanowanie praw dziecka, równe traktowanie dzieci bez względu na pochodzenie, płeć, rasę, wyznanie, orientację seksualną oraz prowadzenie otwartej i jasnej komunikacji z dzieckiem, jak również z rodzicami lub opiekunami małoletnich chyba, że jest to sprzeczne z interesem dziecka.
ZASADY ZAPEWNIAJĄCE BEZPIECZNE RELACJE MIĘDZY MAŁOLETNIM A INNYMI PACJENTAMI
Pacjenci powinni zachowywać się w sposób odpowiedni i przyjazny wobec małoletnich, unikając wszelkich form agresji, dyskryminacji czy nieodpowiednich komentarzy, dbać o bezpieczeństwo małoletnich, zgłaszając wszelkie sytuacje potencjalnego zagrożenia lub nieprawidłowego zachowania wobec nich.
ZASADY OCHRONY WIZERUNKU I DANYCH OSOBOWYCH DZIECI W WSP
Szpital przestrzega wszystkich obowiązujących przepisów dotyczących ochrony danych osobowych oraz ogranicza zbieranie danych osobowych dzieci tylko do niezbędnych informacji związanych z opieką zdrowotną i administracją, unikając zbierania nadmiarowych danych.
ZASADY SPRAWDZANIA I REKRUTACJI PRACOWNIKÓW I WSPÓŁPRACOWNIKÓW
Podczas rekrutacji personelu pracującego z dziećmi prowadzona jest ocena przygotowania kandydatów do pracy z dziećmi oraz sprawdzane są ich referencje. Poza sprawdzeniem figurowania osoby w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym każdy pracownik/współpracownik przed zatrudnieniem dostarcza zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego.
ZASADY PODEJMOWANIA INTERWENCJI W SYTUACJI PODEJRZENIA KRZYWDZENIA LUB POSIADANIA
INFORMACJI O KRZYWDZENIU MAŁOLETNIEGO
Trzystopniowy system reagowania na symptomy krzywdy umożliwia personelowi szybkie i skuteczne podejmowanie działań w zależności od stopnia zagrożenia dla małego pacjenta. Każdy krok jest starannie określony, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo i wsparcie dla dziecka – pacjenta w sytuacjach potencjalnej krzywdy. Niewidoczne oznaki i objawy nie wykluczają możliwości doświadczania przez dziecko przemocy. Lekarz, pielęgniarka, ratownik medyczny, psycholog lub inny pracownik szpitala w razie potrzeby podejmują działania zgodnie z „Instrukcją podejmowania interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka”.

